Ciężkie działo samobieżne ISU-122
Latem 1943 roku zespół konstrukcyjny 2. Kotina z Zakładów Kirowskich w Czelabińsku przedstawił GKO nowy model ciężkiego czołgu IS, który niebawem został przyjęty da uzbrojenia i skierowany do produkcji seryjnej. Na podwoziu tego czołgu skonstruowano również pojazd wsparcia - ciężkie działo samobieżne łSU-152 ! ze 152 mm haubico-arma-tq wz. 1943 (ML-20S), także przyjęte do uzbrojenia.
Produkcję tego pojazdu rozpoczęto jesienią 1943 roku, jednakże wystąpiły kłopoty z uzbrojeniem, bowiem przemysł nie nadążał z produkcją odpowiednich ilości haubico-armat 152 mm. W tej sytuacji, ponieważ istniał stosunkowo duży zapas 122 mm armat Ą-19 oraz części do nich (zwłaszcza luf), postanowiona wykorzystać je do budowy Jeszcze jednej odmiany ciężkiego działa samobieżnego nazwanego ISU-122. Był to pojazd identyczny z ISU-152, różniący się tylko kalibrem uzbrojenia.
W końcu 1943 roku Zakłady Kirowskie opuściła pierwsza partia dział ISU-122 uzbrojonych w odpowiednio przystosowane 122 mm armaty wz. 1931/1937 (A-19). Koniecznej adaptacji dokonał zespół konstruktorski gen. F. Piętrowa z Fabryki Artyleryjskiej nr 9 w Swierdłowsku. Armata nie miała hamulca wylotowego, a zamek śrubowy otwierany był ręcznie.
Tymczasem zimą 1943/1944 roku zespół F. Piętrowa opracował jeszcze jeden wariant armaty tego kalibru, nazwany D-25T, przeznaczony dla czołgu lS, W wyniku dalszych zmian konstrukcyjnych otrzymała ona hamulec wylotowy oraz półautomatyczny zamek klinowy, co znacznie usprawniło obsługę i podniosło szybkostrzelność.
Ponieważ liczbą budowanych w Czelabińsku pojazdów ISU stale rozszerzano i działa 152 mm w dalszym ciągu nie były nadsyłane w odpowiedniej ilości, zapadła decyzja o równoległym kontynuowaniu produkcji iSU-122 ale w ulepszonym wariancie, tzw. ISU-122s z armatą 122 mm wz. 1944 (D-25T), przy czym w tym wariancie nosiła ona oznaczenie D-25S, Działo łSU-122s opracowane zostało wczesną wiosną 1944 roku i niebawem skierowane da seryjnej produkcji,
pożyczka Brzeg - pożyczka Sopot - Generalny wykonawca